Türk sporcuların olimpiyatlarda öne çıktığı branşlara bakınca bir örüntü görünüyor: güreş, halter, tekvando, atıcılık. Bunların ortak noktası bireysel disiplin gerektirmesi ve takım dinamiğine bağımlı olmaması. Devlet desteğinin yoğunlaştığı bu dallarda antrenör kalitesi de görece yüksek tutuluyor. Anadolu'dan gelen ve erken yaşta spora yönlendirilen sporcuların fiziksel dayanıklılığı ise bu denklemin görünmez ama belirleyici parçası.