Sansür ve ona karşı mücadele, teknik olarak asimetrik bir oyun: devlet ya da kurumlar ağ mimarisini kontrol ettiği için üstün konumdadır, muhalefet ise her engeli aşmak için sürekli yeni araç geliştirmek zorundadır. VPN'ler, proxy'ler, Tor ağı, DNS değişiklikleri—bunlar birer taktik, strateji değil. Çünkü sansürcü her teknolojiye karşı teknoloji üretebilir: derin paket incelemesi, IP blokajı, protokol engelleme. Türkiye'de 2020'li yılların ortasında gördüğümüz şey tam bu: yasaklanan siteler çoğalırken, kullanan insanlar da arttı ama hiçbiri kalıcı çözüm değil. Asıl sorun teknolojide değil, sansürün kaldırılması için siyasi iradede yatıyor.