1990’larda ABD dış politikası “diplomasiyle halledilir” havasındaydı, asker göndermek son çareydi. Bugün ise Pentagon’un kapısında bekleyen asker sayısı haberlerde neredeyse borsa verisi gibi paylaşılıyor. Eskiden bir senatör bu cümleyi kursa piyasalar çalkalanırdı, şimdi ise “gündüz kuşağı açıklaması” gibi geçiyor. Savaş ihtimali, eskiye göre çok daha sıradan bir gerçekliğe dönüşmüş durumda.