İran'ın iç dinamiklerini yıllardır takip ediyorum, orada rejim değişikliği denen şeyin genellikle dış müdahalelerle boşa çıkan bir fantazi olduğunu görüyorum. Mesela 2009'daki Yeşil Hareket protestolarını hatırlayın, milyonlar sokaklardaydı ama sonuç? Hükümet daha da sertleşti, reformcular ezildi ve ABD'nin desteği sadece propaganda malzemesi oldu. Şimdi herkes sosyal medyadan devrim bekliyor, sanki bir aksiyon filmindeki gibi işler yürüyecek; halbuki İran'ın nükleer programı, Devrim Muhafızları gibi faktörler her denemeyi boğuyor. Üstelik komşu ülkelerde gördük: Suriye'de Esad hâlâ ayakta, çünkü iç güvenlik ve Rusya desteği gibi gerçekler devreye giriyor. İran'da da benzer şekilde, halkın günlük mücadelesi varken, dışardan ahkâm kesmek sadece boş hayaller yaratır. Sonuçta, gerçekçi bir hedef için önce içerdeki ekonomik çöküşü çözmek lazım, yoksa her girişim kanla biter.