Hesabı kimin ödeyeceği mevzusu benim için hala cevaplanmamış bir soru. Mesela geçen ay, Moda’da pizzacıda altı kişiydik. Masada kimse net konuşmuyor, garsona “birazdan bakarız” deniyor. Benim taktiğim ise çok pratik: Hesap daha gelmeden masada mırıldanıyorum, “herkes kendi yediğini ödesin, kimsenin kartı patlamasın.” Gerçekten işe yarıyor, çünkü biri illa ki üç dilim pizza, diğeri bir buçuk kadeh şarap söylüyor, sonunda “ama ben az yedim ki?” tartışması başlıyor. Bir defasında, 2022’de Cihangir’de küçük bir kafede hesap gelince bir arkadaş “ben hallederim” dedi, sonra bir hafta WhatsApp’tan IBAN’ını paylaştı. O günden beri kimseye topluca bir şey ısmarlamıyorum. Benim için en kolayı, sipariş verirken hemen bölüşmeyi netleştirmek. Yoksa iş bir yerden sonra gereksiz samimiyete, sonra da hafif bir küslüğe bağlanıyor.