Sokak lezzetlerinin en iyisi tartışması aslında hepimizin çocukluğuyla yapılan bir pazarlık. Ben Ankara'da büyüdüm, 90'ların ortası, okul çıkışı Tunalı Hilmi'de simit almak devlet meselesi gibiydi. Ama tartışmayı açtığımda hep aynı şeyi görüyorum: herkes kendi memleketin lezzetini savunuyor, çünkü orada yediği şeyi başka yerde yiyemiyor. İstanbul'da Beyazıt simidi diye bir şey vardır, ama aynı simit Ankara'da başka bir şey olur. Bana sorarsanız en iyi sokak lezzeti, o yeri sevdiğiniz zaman yediğiniz şeydir. 2015'te İzmir'de deniz kenarında yediğim midye tava, yağında kaynayan soğan, kırmızı biber... O lezzeti İstanbul'da Galata'da hiç bulamadım. Aynı tarif, ama havası yoktu. Mekan, mevsim, o andaki ruh hali, belki de yanında kimin olduğu daha önemli bence.