2018’de, Ankara’da yedi yıllık ilişkimi bitirdiğimde, ilk altı yılın sonunda içimde tek bir kıvılcım bile kalmamıştı. Tanıştığımız gün sabaha kadar otobüsle şehir turlamıştık, son senede ise tartışmanın konusu hangi kanalın izleneceğiydi. Evde aynı koltukta oturup telefona gömüldüğüm o akşamı hatırlıyorum, benim için heyecan, birlikte çay demleme sırasına kimin gireceği tartışmasına dönüştü. En son bir yılbaşı akşamı, dışarı çıkmaya üşenip eski pijamalarla battaniyeye sarıldık; birbirimize bakıp “başka türlü yorulmuyor muyuz?” dedik. Heyecanın bittiği an, yenilik üretme isteğinin tamamen kaybolduğu an.