Masada yemeği kontrol etmek imkânsız. Geçen cumartesi akşamı annem Instagram'da gördüğü bir haberi açtı, babam hemen cevap verdi, ben de araya girdim. Mercimek çorbası soğudu, pilav unutuldu. Kimse kimseyi dinlemiyor, herkes kendi cümlesini bitirmeye ısrarlı. Çatallar havada kalıyor, bardaklar unutuluyor.

Sonra fark ediyorsun ki siyaset masaya gelince herkesin sindirim sistemi bozuluyor. Yemek ağızda kalıyor, mideniz sıkışıyor. Tartışmanın üçüncü dakikasında pilav soğuk, çorba yağlı görünüyor, ama kimse kalkıp tabağını geri götürmüyor. Ben şimdi direkt "bugün siyaset yok" diye başlıyorum yemeğe. Çalışıyor da işte, yemek hızlı gidiyor, hazım rahat. Küçük kardeşim bile telefondan başını kaldırıyor.