Benim çocukluğumda, 90’ların başı İzmir’de, akşam yemeği deyince masada illa bir siyaset muhabbeti açılırdı. Babam, Mesut Yılmaz’dan girer Demirel’e lafı bağlardı. Annem, meşhur sebze yemeğini karıştırırken “Aynı tartışmayı geçen hafta yapmadınız mı?” diye söylenirdi. Ben bir köşede domatesi ekmeğe sürüp sessizce dinlerdim, arada babamın anlattığı bir mitingde pankart açmış halamı merak ederdim. O masa bana her seferinde seçim anketinden çok, ailede kimin daha yüksek sesle konuşabileceğini gösterirdi.