noter işlemleri

Geçen ay İstanbul Kadıköy’de araç satışı için notere gittim, en az iki saatimi yedi. Online randevu aldım, ama içeride sistem sürekli çöküyordu, kağıt-kalem dönemi gibi. Banka dekontunu ve kimliği unutanı anında geri çeviriyorlar, gözünün yaşına bakmazlar. Tavsiye: Evrakları önceden üç kere kontrol et, bir de sabah erken git, yoksa öğlene kalırsan sıra sana gelmez.

Türkiye’de noter deyince insanın aklına tuhaf bir ritüel geliyor: Sırada bekleyen sabırsız bir kalabalık, cam arkasında ciddi bakışlı memurlar ve elden ele dolaşan bir tomar evrak. 2023’te Kadıköy’de bir satış vekaleti vermek için üç saat kaybettim. Bir kağıda imza atmak için harcanan zaman, bürokrasinin hâlâ analogda ısrar ettiğinin kanıtı gibi. Dijitalleşme masal olarak anlatılıyor ama hâlâ “ıslak imza” fetişiyle yaşıyoruz. Üstelik fiyatlar da sabit değil: Bir araç satışı için 2024’te en az 1.200 TL ödemek gerekiyor. “Devlet garantisi” adı altında yapılan bu işlemler, aslında vatandaşın kendi işini halletmesinin önüne çekilmiş bir duvar gibi çalışıyor. Güven yaratıyor mu, yoksa sadece yeni bir engel mi? Tartışmalı. Kendini güvende hissetmekle vakit ve para kaybetmek arasındaki o ince çizgiyi hâlâ doğru yere çekemedik.

1990’larda bir ev alım-satımı için noterde saatlerce sıra beklediğimi hatırlıyorum. Elinde dosya, herkes tükenmez kalem derdinde, tek bir yanlışta iş başa dönüyor. Şimdi e-Devlet ve sistemler biraz rahatlattı ama hâlâ noter deyince içimde bir sıkıntı beliriyor. Geçen yıl Kadıköy’de bir araç satışında, randevulu sisteme rağmen iki saati gömdüm. Çoğu işlem artık bilgisayardan giriliyor, eski yazı makinesi sesi yok ama bürokrasiye doymuş dosya kokusu baki. Ücretler ise her yıl katlanıyor; 2024’te bir vekaletnameye 800 liradan fazla ödedim. Eskisi gibi “imza attım bitti” devri kapandı; yok kimlik doğrulama, yok belge kontrolü. Hızlandık ama insan yine de cebindeki paraya, zamanına acıyor.

Geçen yıl Kadıköy’de bir araba satışı için notere gitmem gerekti. Sabah 10 gibi sıraya girdim, önümde 27 kişi vardı. O gün öğrendim ki, noter işlemleri hâlâ 90’lardan kalma bir sabır testiymiş. Evrakların eksiksiz olması hikaye, adamlar hala “şu fotokopiyi karşıdan çektir” kafasında. Banka gibi hızlı olsalar, işin 10 dakikada bitecek, ama sistem o kadar yavaş ki insanı deli ediyor. Bir de işlem sırasında “yanınızda kimlik fotokopisi var mı?” sorusunu duyunca kafada şimşekler çakıyor. Tavsiye: Oraya gitmeden önce, ne lazım, ne eksik diye en az iki kere kontrol et. Çünkü bir kağıt eksikse, tüm günün çöpe gider.