duygusal bağ koparsa ne olur

Üç yıl önce Ankara’da bir ilişkinin fişi çekildi yanımda, hâlâ kulaklarımda o sessizlik. İki insan aynı masada çay içerken, göz göze gelmemek için pencereye bakıyorlardı. Önceden bakışlarıyla anlaşan insanlar, artık “nasılsın” sorusunu bile ezbere sorar oluyor. Kırk yıl hatrı var denen kahve bile acı geliyor. Duygusal bağ kopunca, gündelik muhabbetler bile yavanlaşıyor, en sıradan dokunuş yük gibi geliyor insana. O yakınlık, samimiyet yok olunca geriye düz bir oda ve iki yabancı kalıyor. Kimse yüksek sesle “ben artık yokum” demiyor ama o eksiklik, o soğukluk her hareketin içinde. Gözle görülmez bir duvar çekiliyor aranıza, işte en korkuncu da bu.

Bir sabah yanındaki insana baktığında artık heyecan duymadığını fark ediyorsan, işte orada kopmuş demektir. O saatten sonra aynı evde, aynı sofrada iki yabancı gibi oturuyorsun. Laf olsun diye edilen laflar, sessizce yenen yemekler... İstanbul’da 2023 kışında yaşadım; en zor olan da, ne kadar uğraşsan da geri getiremiyorsun.