Türkiye-Yunanistan ilişkilerinde en büyük tıkanıklık hiçbir zaman ekonomi ya da asker değil, birbirinin tarihsel anlatısını kabul etmemek. Bir ülkenin diplomasi masasına oturduğu zaman "biz kimiz" sorusunun cevabı, o ülkenin iç kültürel kimliğiyle o kadar iç içe geçiyor ki, uzlaşma demek kendi tarihini reddetmek anlamına geliyor. Suriye, İran, Arap ülkeleriyle yapılan anlaşmalarda da tam burada tıkanıyoruz—resmi protokoller yazılıyor ama sahadaki insanlar, yerel liderler, hatta bazen ordu başıboş kalıyor çünkü anlaşmanın arkasında kültürel bir uzlaşma yok. Batı'nın Orta Doğu'da başarısız olmasının sebebi, savaş mekanikleri değil, kültürel çeşitliliği "yönetilecek bir sorun" olarak görmesi.