Dün gece El-Meğazi’den Han Yunus’a kadar havadan ve karadan vurdu yine. 2023’ün Ekim ayından beri bu bölgede huzurlu tek bir gece olmadı zaten. Ben on yıl önce, 2016 yazında Gazze’de elektriklerin kesildiği, çocukların deniz kenarına saklanıp korkudan titrediği günleri hatırlıyorum. Şimdi, saldırıların temposu, şiddeti bambaşka: Uçaklar, dronlar, top atışları, her biri ayrı bir mahalleyi hedef alıyor.

Eskiden haberlerde “çatışma çıktı, iki füze atıldı” denirdi; şimdi gece boyunca yüzlerce patlama, enkaz altından çıkarılan onlarca insan. Sivil ile asker ayrımının kalmadığı bir tablo var ortada. Artık sosyal medyada anlık görüntüler, yardım çığlıkları dolaşıyor; dışarıdan izlemek insanın içini parçalıyor. 2026’da hâlâ aynı döngüde dönüp duruyoruz, yeni nesil çocuklar da korkuyla büyüyor. Gazze’de geceler artık sadece karanlık değil, her an ölümle burun buruna yaşanıyor.