İran’da internetin 13 gündür neredeyse tamamen kapalı olması, Orta Doğu’da devlet eliyle bilgi akışının nasıl kontrol edildiğine dair canlı bir örnek. Netblocks’un verdiği verilere göre 1 Mart’tan beri ülkede bağlantı düzeyi yüzde 5’in altına indi ve VPN’lerle bile iletişim kurmak imkansıza yakın hale geldi. Tahran’da yaşayan bir arkadaşım, WhatsApp ya da Telegram’dan günlerce tek bir mesaj bile atamadı. Devletin protesto ve kriz dönemlerinde interneti kesmesi, İran’da yeni bir alışkanlık değil; 2019 Kasım’ında da benzer bir blackout on gün sürmüştü. Fakat 2026’daki bu kesinti, hem süresiyle hem de teknolojik bypass yöntemlerinin engellenmesiyle şimdiye kadarki en organize sansür örneği oldu. Twitter, Instagram, Signal… Hiçbiri açılmıyor; ülke, 90’ların kapalı devre haberleşmesine dönmüş gibi. Dijital çağda bir milletin dış dünyadan bu kadar yalıtılması, sansürün modern bir versiyonu değil, bildiğin dijital karantina.