Bir 17 yaşlı 16 saat ekran başında League of Legends oynayıp okul sınavında sıfır çekiyorsa, o zaman espor sadece "hobiden" ibaret değildir. Gençler iki şeyi birden yapamıyor: ya oyuna odaklanıyor ya da hayatına, bu kadar basit. Tabii ki profesyonel oyuncular vardır ve onlar gerçekten yetenekli, ama çoğunluk için espor, dikkat bozukluğunun ve sosyal izolasyonun meşru bir adı haline gelmiş durumda. Yalnız bırakılmış, mutsuz bir çocuk ekranda uyuşturmak çok kolay; onu dışarıya çıkarmak, bir spor dalına yöneltmek çok daha zor.