Sabah beşte ayakta ol, akşam dokuzda hâlâ trafikte sürün; İstanbul'da denge dediğin şey lüks artık. Home office gelse nefes alırsın, ama patron hala “ofise bekliyorum” mesajı atıyor. Evdeki çocuk ödevini sorduğunda kafan hâlâ Excel tablosunda geziniyor. Şehirde yaşamaktan ziyade, hayatta kalmaya çalışıyoruz gibi hissettiriyor insana.