Çocukken stres dediğin şey mahallede top oynarken eve geç kalmaktı, şimdi sabah 07.45’te metroya yetişemedim diye tansiyon fırlıyor. 2005’te bir deftere içimi dökerdim, şimdi telefonda tek bildirim sesiyle elim ayağım titriyor. O zamanlar stres geçiciydi, artık gündelik hayatın kendisi stresin ta kendisi oldu.