Geçen yıl ilkokul 4. sınıfa giden yeğenimin okulundaki “Benimle oynamıyorlar, hep aynı kişiyi seçiyorlar” isyanını hatırlıyorum. Öğretmen veli toplantısında sınıfta gruplaşmalar olduğunu, birkaç çocuğun sürekli dışlandığını söyledi. Bu yaşta bile “kim kiminle arkadaş olacak” çekişmesi ciddi boyutta. Sosyal medya işin tuzu biberi: WhatsApp gruplarında bazı çocuklar özellikle dışarıda bırakılıyor. Çocuklar arasında iletişim kopukluğu, empati eksikliği ve paylaşamama çok net gözüküyor. Ebeveynlerin “bırak kendi halletsin” demesiyle de işleri daha da çıkmaza giriyor. Oyun parkında yalnız oturan çocuğa kimse yanaşmayınca aslında herkes kaybediyor. Çocuklara “herkesle arkadaş olman gerekmiyor ama kimseyi dışlama” demeyi, örnek olmayı büyükler unutuyor.