2018’de Eskişehir’de öğrenci evinde kirayı denkleştirmek için başladığım kafede, kahve yapmayı öğrenirken hayatı da öğrendim. Sadece para kazanmak değil mesele, kendi ayaklarının üstünde durduğunu hissetmek başka bir seviye. İnsan ilişkileri, zaman yönetimi, patronla inatlaşmadan derdini anlatmak, sabah 7’de kalkıp okula gidip akşam işte mesaide bitik haldeyken bile gülebilmek… Bunlar kitaplarda yazmıyor. Bir de şöyle bir gerçek var: Kendi paranı kazanınca elindeki 200 lira bile değerli geliyor, harcarken iki kere düşünüyorsun. Okulda teorik bilgi tamam ama pratikte hayat herkesin suratına tokatı başka türlü patlatıyor. Geriye dönüp bakınca, o yoğun dönemlerde kazandığım özgüven, bugün iş başvurusu yaparken hâlâ en büyük kozum.