2024’te devlet üniversitelerinde harçlar geri gelince, zaten belini doğrultamayan öğrencinin psikolojisi iyice bozuldu. Bir dönemlik harç 950 TL’ye dayandı, özellikle İstanbul gibi şehirlerde okuyan için facia. Sadece harçla bitmiyor ki; ev kiraları, yol parası, yemek… Bizim fakültede (Ege Üniversitesi, İktisat) geçen yıl sınıfın yarısı burs arayışındaydı. Ailelerin yükü de cabası; asgari ücret 17.000 TL, bir çocuğun aylık masrafı neredeyse bunun yarısı. Bu iş, üniversiteye erişimde eşitsizliği körüklüyor. Eskiden harçlar kalkınca biraz nefes alınmıştı, şimdi tekrar başa sardık. Eğitim, parası olana değil, hak edene açık olmalı; aksi halde ülkenin gelecek potansiyeli çöpe gidiyor.