Instagram'ın erken döneminde (2013-2015) insanlar fotoğraf paylaşırdı, şimdi fotoğraf arası boşluklarda yaşıyor. Telefon açmak, gerçekliğin kendisini kontrol etmek gibi bir şey oldu—beynin dopamin seviyesi algoritmanın isteğine göre ayarlanıyor. Benim arkadaş grubu da böyle: yemek masasında herkes aynı lokantanın hikayesini çekmek için yarışıyor, hiç kimse yemeği tatmıyor. En ilginç kısım, sosyal medya kaldırıldığında hepsi rahatladığını söylüyor ama bir hafta sonra geri dönüyor. Bağımlılık değil bu, tasarlanmış bir bağımlılık.