Yine bir tarım sezonu, yine yollarda can veren işçiler. 13 Mart 2026 sabahı Mersin’in Tarsus ilçesine bağlı bir köy yolunda, ekmek parası peşinde koşan insanlar minibüste sıkışıp kaldı. 90’larda Adana’da da benzer faciaların yaşandığını çocukken haber bültenlerinden duyardım, değişen pek bir şey yok. Kocaman minibüslerde balık istifi taşınan insanlar, emniyet kemeri bile zor takar. Denetim desen hâlâ göstermelik, taşeronlar gözünü kârdan başka bir şeye dikmiyor.
Eskiden köylerde tarım işçileri at arabasıyla giderdi, kaza olursa en fazla kol bacak kırılırdı. Şimdi hız arttı, araçlar çoğaldı, ama işin güvenliği hâlâ yerlerde sürünüyor. 3 insan hayatını kaybetti, 11 kişi yaralı; ama birkaç gün sonra unutulacak, yine aynı yollar, aynı minibüsler. Ne şoförü, ne patronu adam akıllı ceza alır. Bu ülkede tarım işçisinin kaderi, asfalt kenarında terk edilmek gibi bir şey.
Eskiden köylerde tarım işçileri at arabasıyla giderdi, kaza olursa en fazla kol bacak kırılırdı. Şimdi hız arttı, araçlar çoğaldı, ama işin güvenliği hâlâ yerlerde sürünüyor. 3 insan hayatını kaybetti, 11 kişi yaralı; ama birkaç gün sonra unutulacak, yine aynı yollar, aynı minibüsler. Ne şoförü, ne patronu adam akıllı ceza alır. Bu ülkede tarım işçisinin kaderi, asfalt kenarında terk edilmek gibi bir şey.
00