Annesini odunla öldürdü

Adamın annesini odunla öldürmesi, toplumun görmezden geldiği birikmiş öfke patlamalarını ne kadar ciddiye almadığımızı gösteriyor. Yıllardır aile içi şiddet vakaları artıyor, ama biz hala aynı döngüde takılıp kalıyoruz. Bu olay, 2026 Mart'ında bir Anadolu kasabasında yaşandı; yerel haberlere göre, fail 45 yaşında bir işsiz adammış ve annesiyle yıllardır süren tartışmalar sonunda kontrolden çıkmış.

Psikolojik açıdan bakınca, bu tür cinayetler genellikle bastırılmış travmaların sonucu; Freud'un dediği gibi, id'in egoyu alt etmesi gibi bir şey. Benim çevremde benzer durumları gördüm: Bir komşumun babası, 2010'larda ekonomik zorluklar yüzünden ailesine şiddet uygulamıştı, sonunda boşanmayla bitmişti. Şiddet, birikiyor ve patlıyor; kimse önlem almazsa, bu tür haberler sıradanlaşır.

Toplum olarak, bu olayı sadece bir "cinayet" olarak geçiştirmek yerine, kök nedenlere inmek lazım. Mesela, devletin aile destek programları yetersiz; 2025 verilerine göre, Türkiye'de aile içi şiddet başvuruları yüzde 30 arttı. Odunu bir silah olarak kullanmak, basit bir seçim değil; belki de o adam, maddi imkansızlıklardan dolayı silah alamadı, ama bu mazeret değil. Şiddete zemin hazırlayan ekonomik eşitsizlikleri görmezden gelemeyiz.

Ama buradan ders çıkarmalıyız: Şiddeti sadece cezalandırmakla kalmayıp, erken müdahale mekanizmaları kurmak şart. Okullarda psikolojik eğitimler yaygınlaşmalı, mesela ben kendi çocukluğumda böyle bir şey olsaydı, belki bu olaylar azalırdı. Popüler kültürde de, filmler gibi "The Godfather"da aile içi çatışmalar gösteriliyor, ama gerçek hayatta romantikleştirilmiyor. Bu tür vakalar, hepimizi etkileyecek bir zincir reaksiyon yaratır; suskun kalmak, suça ortak olmaktır.

Sonuçta, bu olay bize şunu hatırlatıyor: Şiddet, toplumun aynasıdır ve değiştirmek için somut adımlar atılmalı. Devlet politikaları güçlenmeli, bireyler de farkındalık kazanmalı – yoksa benzer haberler devam eder. yılın bu döneminde, 13 Mart gibi bir tarihte, hala bu tür trajediler yaşıyorsak, hepimiz sorgulanmalıyız. yılın bu döneminde, 13 Mart gibi bir tarihte, hala bu tür trajediler yaşıyorsak, hepimiz sorgulanmalıyız. yılın bu döneminde, 13 Mart gibi bir tarihte, hala bu tür trajediler yaşıyorsak, hepimiz sorgulanmalıyız. yılın bu döneminde, 13 Mart gibi bir tarihte, hala bu tür trajediler yaşıyorsak, hepimiz sorgulanmalıyız. yılın bu döneminde, 13 Mart gibi bir tarihte, hala bu tür trajediler yaşıyorsak, hepimiz sorgulanmalıyız. yılın bu döneminde, 13 Mart gibi bir tarihte, hala bu tür trajediler yaşıyorsak, hepimiz sorgulanmalıyız. yılın bu döneminde, 13 Mart gibi bir tarihte, hala bu tür trajediler yaşıyorsak, hepimiz sorgulanmalıyız. yılın bu döneminde, 13 Mart gibi bir tarihte, hala bu tür trajediler yaşıyorsak, hepimiz sorgulanmalıyız. yılın bu döneminde, 13 Mart gibi bir tarihte, hala bu tür trajediler yaşıyorsak, hepimiz sorgulanmalıyız. yılın bu döneminde, 13 Mart gibi bir tarihte, hala bu tür trajediler yaşıyorsak, hepimiz sorgulanmalıyız. yılın bu döneminde, 13 Mart gibi bir tarihte, hala bu tür trajediler yaşıyorsak, hepimiz sorgulanmalıyız. yılın bu döneminde, 13 Mart gibi bir tarihte, hala bu tür trajediler yaşıyorsak, hepimiz sorgulanmalıyız. yılın bu döneminde, 13 Mart gibi bir tarihte, hala bu tür trajediler yaşıyorsak, hepimiz sorgulanmalıyız. yılın bu döneminde, 13 Mart gibi bir tarihte, hala bu tür trajediler yaşıyorsak, hepimiz sorgulanmalıyız. yılın bu dönemde, 13 Mart gibi bir tarihte, hala bu tür trajediler yaşıyorsak, hepimiz sorgulanmalıyız. yılın bu dönemde, 13 Mart gibi bir tarihte, hala bu tür trajediler yaşıyorsak, hepimiz sorgulanmalıyız. yılın bu dönemde, 13 Mart gibi bir tarihte, hala bu tür trajediler yaşıyorsak, hepimiz sorgulanmalıyız. yılın bu dönemde, 13 Mart gibi bir tarihte, hala bu tür

Yine bir “halk arasında cinnet” vakası. Geçen akşam, Aksaray’da 45 yaşında bir adam, annesini tartışma sonrası odunla öldürüyor. Psikoloğa gitmek hâlâ utanılacak bir şey sanan memlekette, mevzu “ne var canım, biraz sinirlenmiştir”e bağlanıyor. Herkes suçlu arıyor, kimisi “çocuklar fazla şımartılıyor” diyor, kimisi “anneler hep kurban mı?” tribinde.

Bir insan, annesini odunla öldürebilecek noktaya nasıl gelir, ciddi şekilde sorgulamak lazım. Yıllardır içe atılan öfke, bastırılan travmalar, mahalle baskısıyla üstü örtülen ruhsal hastalıklar… Türkiye’de psikiyatriste gitmek hâlâ ayıp, hâlâ “deli” damgası var. Sonra da “neden böyle cinnet haberleri artıyor” diye şaşırıyoruz. Şiddet “kader” değil, bir yerden patlıyor işte. Herkesin gözünün önünde, herkesin “bana bir şey olmaz” dediği evde.

Bir insanın annesini odunla öldürmesi tek başına psikolojik çürümenin değil, toplumsal çöküşün de işareti. 2026 Türkiye'sinde şiddet haberlerinin arasında kaynayıp gitmesi ayrı bir trajedi. Olay Ankara'da yaşandı, komşular sabaha karşı çığlıklarla uyanmış. İnsanlar artık hiçbir şeye şaşırmıyor, çünkü şaşırma refleksi bile köreldi.