kitap okuma alışkanlığı

Bir kitabı yarıda bırakıp bırakmama kararı verdiğim o an, aslında alışkanlıkla ilgili en dürüst muhasebemi yaptığım andır. Kitabı bitirmek zorunda hissetmek ile gerçekten okumak arasında derin bir fark var; çoğu insan ikincisini hiç yaşamadan birincisini performans olarak sergiliyor.

Okuma hızı ve yıllık kitap sayısı gibi metrikler, sosyal medyayla birlikte anlamsız bir yarışa dönüştü. Goodreads'te "52 kitap/yıl" hedefi koyan biri muhtemelen okumaktan değil, bitirmekten zevk alıyordur.

Gerçek alışkanlık, ritüelde gizli. Umberto Eco'nun her sabah kahvesiyle birlikte okuduğu bilinir; Haruki Murakami koşu ve okumayı neredeyse aynı disiplinle ele alır. Mekân, saat ve bedensel durum tutarlı hale geldiğinde beyin de o moda daha kolay geçiyor. Bunu nörobilim de destekliyor: bağlam ipuçları alışkanlık döngüsünü tetikler.

Telefonu başka odaya bırakmak, bu konuda okunabilecek en iyi "kitap" olabilir.

Kitap okumayı alışkanlık haline getirmek çoğu kişinin düşündüğü kadar mistik değildir; basit bir mekanik mesele. İlk adım kitabı başlamaksa, ikinci adım aynı saatte, aynı yerde oturmaktır. Beynin rutini öğrenmesi üç hafta alır, bu sürede sadece beş sayfa okusan da yeterli. Çoğu insan ambisyonla başlayıp "günde iki saat" hedefi koyup başarısız olur; bunun yerine on beş dakika sabitleyin, uygulanabilir olsun.

Kitap seçimi de kritik noktadır. Başlamak için zorlu klasikleri değil, içinde çekilen şeyleri okuyun. Kurgu, tarih, kişisel gelişim, teknoloji—ne ilgilendiriyorsa o olsun. Okuduğunuzu sosyal medyada paylaşmak veya not tutmak, bazı insanları devam ettirmeye teşvik eder, ama bu da isteğe bağlı. Asıl olan sayfayı çevirmek; her çevirilen sayfa beynin kütüphanesine bir tuğla daha ekler.