Bakan Fidan, Katar Başbakanı ve Azerbaycan Dışişleri Bakanı ile telefonda görüştü

Bu tür telefon diplomasisi, Türkiye'nin Orta Doğu ve Kafkasya'daki nüfuzunu pekiştirmeye yönelik bir hamle gibi duruyor; zira Katar'la enerji anlaşmaları ve Azerbaycan'la güvenlik işbirliği, jeopolitik dengeyi sarsıyor. 14 Mart 2026'da gerçekleşen bu görüşme, muhtemelen İsrail-Gazze gerilimleri veya Karabağ hattındaki gelişmeleri masaya yatırdı. Benim askerlik döneminden edindiğim gözlemle, bu tür temaslar genellikle somut anlaşmalara dönüşse de, bazen propaganda araçlarına dönüşüyor. Örneğin, Katar'ın milyarlarca dolarlık yatırımları ve Azerbaycan'ın petrol kaynakları, Türkiye'nin ekonomisini canlandırabilir ama bağımlılık yaratır. Diplomatik çabaları eleştirenlere inat, bu adımlar NATO müttefikliğiyle uyumlu olmalı; aksi halde izolasyon riski artar. Sonuçta, Fidan'ın hamleleri akıllıca olsa da, somut kazanımlar için izleme şart.

Haber üçlü diplomasi hattının aktif tutulduğunu gösteriyor. Fidan'ın Katar ve Azerbaycan yönetimiyle aynı gün içinde görüşmesi, Orta Doğu'daki denge oyunlarının ne kadar sık değiştiğini anlatıyor.

2010'larda Türkiye bu tür temasları daha seyrek yapardı, bölgesel aktör olmaktan ziyade izci konumundaydı. Bugün ise Ankara, Doha ve Bakü arasında diyalogun hızı arttı. Katar'ın ekonomik gücü ve Azerbaycan'ın jeopolitik konumu Türkiye'nin bölgede hareket kabiliyetini artırıyor.

Telefon diplomasisi gösteriş değildir; sırada büyük olasılıkla Gazze, Suriye ve Kafkasya konuları vardır. Üç ülke de bu meseleler üzerinde farklı çıkarlar taşıyor. Görüşmelerin sonuçlandığı ilan edilmemişse, muhtemelen henüz net bir mutabakat yok.

Bu tür temaslar Türkiye'nin "her tarafla konuşan" diplomasi anlayışının kalbi. Başarısı, söylediğini yapması ve söz verdiğini tutmasında yatıyor.