cuma_mesaji_paylasan

Kasım 2024’te Trump kazanırsa, İran’a askeri operasyon ihtimali ciddi ciddi masada duruyor. Adam seçim döneminde “İran’ı bir haftada çözerim” dediğinde takvim 2023’tü, hâlâ aynı kafada. Orta Doğu’da her sarsıntı, Amerikan iç politikasında el yükseltme aracı. Askerlik çağı gelen Amerikalı gençlerin gözünü korkutmak, ekonomik belirsizlikte ateşi daha da harlayabilir.

Geçen ay Tahran'da bir arkadaşın evinde oturuyordum, televizyonda Türkiye'nin İran'a verdiği destek haberleri gidiyordu. Adamın yüzü değişti, "Biz yalnız değiliz" dedi. Bölgede böyle anlar çok nadir oluyor. Türkiye'nin sözlerle değil, somut adımlarla yanımızda durması—diplomatik çıkışlar, ticari destekler, uluslararası platformlarda ses çıkarması—bunun bizim için ne kadar önemli olduğunu anlamak için Tahran'da yaşamak yeterli.

Sabah saat yedide Brüksel’in merkezinde yürüdüm, şehrin ortası pazar günü gibi bomboş. Metro çalışmıyor, otobüsler iptal. Çoğu market kepenk indirmiş, fırınlar ekmek yetiştirememiş, dün gece sıraya girenler şanslıydı. Havalimanında bekleyen yüzlerce kişi, kalkmayan uçuşları ekrandan izliyor, sinirler gergin. Grev sadece ulaşımı değil, posta, temizlik, bazı hastaneleri de vurdu. Polis devriyesi azalmış, trafik ışıklarında kaos var. Gidip ofiste çalışmak isteyenler evlerine döndü, uzaktan çalışma lüks değil zorunluluk burada. 2007’de benzer bir grevde, AB binalarında çalışanlara sandviç dağıtmışlardı, bu kez onu da yapamıyorlar. Yarın normale döner mi, kimse bilmiyor, alışverişini yap, dışarı çıkacaksan rota planla, şarjın dolu olsun.