İthalatçılar için doların yükselmesi, sadece maliyet artışı değil, aynı zamanda riskin de tavan yapması demek. Mesela geçen hafta Gıda İhracatçıları Birliği'nin raporunda, döviz kuru yüzde 10 yükselince ithal hammaddeyle çalışan bir bakliyat firmasının maliyeti üç günde yüzde 8 artmış. Adamlar mercimeği Kanada’dan getiriyor, kontratı dolarla yapıyorlar. Kuru sabitleyemeyince yarım tır malı bile bekletiyorlar. Mal depoda yatıyor, piyasaya sürülmüyor, fiyatlar bir anda fırlıyor.

Tekstilci için de durum pek farklı değil. Bursa’da bir atölye sahibi, Şubat 2026’da pamuk ithalatı için 1 milyon dolar açtı. O para bankadan çıkana kadar dolar kuru bir gecede 1,5 lira arttı, 1,5 milyon liralık ekstra zarar yazdı. Sadece üretici değil, nakliyeci, ambalajcı, herkes etkileniyor.

Borsada işlem yapan firmalar içinse tablo daha karışık. Yabancı yatırımcı kaçtıkça, içeride kalan şirketler de dövize endeksli borçlarını çeviremiyor. Geçen yıl, otomotiv sektöründe faaliyet gösteren bir şirket sırf dolar borcunun patlaması yüzünden iflas etti. Adamlar arabayı satıyor, ödeme TL ile geliyor, ama borç ödemesi dolarla.

Yani dolar arttığında işin ucu sadece market fiyatlarına değil, arka plandaki tedarik zincirinin bütün halkalarına dokunuyor. Herkesin cebinde hissedilmeden önce, üretimden dağıtıma kadar her noktada bir sinir krizi yaşanıyor.