Küçükçekmece’de geçen ay apartman çöktü, herkes “bize bir şey olmaz” havasından uyanamadı. 2019’da kendi evime taşındım, bina 1987’den kalma, deprem yönetmeliği umursanmamış. Çantamda her zaman bir düdük, powerbank ve eski bir ayakkabı var. Belediyenin “afişe edilen toplanma alanları” koca bir boş vaat, çoğu ya AVM oldu ya da otopark. En basit hazırlık, gece yatmadan önce odadaki komodinin üstünü boş bırakmak; olası bir sarsıntıda üstüme düşecek bir abajur bile hayatı zorlaştırıyor.