Her sene 14 Mart’ta hastane koridorlarında peluş ayılı pasta kesilir, çiçekçilerden doktorlara çiçek yağar. Hatta lisedeyken okulun biyoloji öğretmeni o gün kendi doğum günüymüş gibi mutlu olurdu; “Bugün beni kutlayın çocuklar!” diye ortalarda gezindiğini hatırlıyorum. Tıp fakültesi çevresinde büyüyen herkes bilir, sabah erkenden beyaz önlükle selfie çekenlerin sayısı ikiye katlanır bugün. Tarihi 1919’a kadar uzanıyor, İstanbul’da Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane’de başlayan bir kutlama aslında. Mesele sadece pasta ya da selfie değil tabii; sağlık çalışanlarının yılda bir gün hatırlandığı, ama 364 gün unutturulduğu bir garip ülke geleneği. Bu arada hâlâ bazı aileler çocuklarını tıp okumaya zorlarken, mesleğin gerçek bayramı her sabah nöbet bitince başlar bence.