2022’de bankadan 200 bin TL kredi çektim, 36 ay vadeye yaydım. Aylık ödemesi 7 bin küsur, ilk başta kulağa uygun geliyordu ama enflasyon ve faizler fırlayınca taksitler maaşı solladı, nefes alamadım. Kredi kartı borcu ise farklı bir bela, limiti doldurup asgariyi ödeyince faiz çığ gibi büyüyor; hele ki 2024’te aylık faiz yüzde 4’ü geçti. Evin kirası, faturalar zaten sabit gider; borçlanırken kenarda acil durum parası bırakmamıştım, en büyük pişmanlığım bu oldu. Taşıt kredisiyle ihtiyaç kredisi arasında dev fark var: Araç kredisi için bir şey alıyorsun, sattığında borcun karşılığı çıkıyor; ihtiyaç kredisinde ise elde avuçta bir şey yok, para buhar oldu mu geçmiş olsun. Borç yükünü taşımak, cepteki para kadar psikolojiyi de etkiliyor; gece uykum kaçtıysa çoğu zaman sebebi hesap kitap stresi oldu. Özetle, kredi çekmeden önce gelirin en fazla üçte birini geçmeyecek taksit seçmek, acil durum fonu ayırmak ve yüksek faizli borca asla girmemek şart.