2017’de Kadıköy’de amatör ligde oynarken, takımda iki yeni transfer vardı; ikisi de bireysel olarak yetenekli çocuklardı ama sahada bambaşka telden çalıyorlardı. Takım antrenmanlarında pas isterken herkesin suratında bir tedirginlik vardı çünkü biri topu aldığı an, diğerlerini görmüyor; kendi şovunu yapıyordu. Sonuç: birbirini tanımayan beş kişi, 40 dakikada 60 sayı yese bile sahada sinirden küfürleşiyordu. O sezonun ilk dört maçında galibiyet yok, çünkü herkes kafasına göre oynuyor. Sonra koç ısrarla set çalıştırdı, yemeğe birlikte gittik, işler değişti. Bireysel skor düştü ama takımca ilk galibiyet Darüşşafaka’ya karşı geldi. Herkes birbiriyle konuşunca, kim ne zaman nereye koşacak bilince aradaki fark uçurum gibi kapandı. İster amatör ol, ister profesyonel; takım uyumu yoksa basketbol kaosa döner, bireysel başarı da çöp olur.