Ev sahibi olmak deyince benim aklıma 2012’de Ostim’in arka sokaklarında baktığım, rutubet kokan 2+1 daire geliyor. O zamanlar mühendis maaşı yeni yatmış, hesapta umut var. Banka kredisiyle ev alınabiliyor sanıyordum, bana kredi falan çıkmadı, zaten peşinatı biriktirsem 5 yıl aç kalmam lazımdı. Ankara’da TOKİ kuraları, YouTube’dan çekiliş izlemeler falan… Bir ara Keçiören’de bir binanın giriş katına 95 bin lira istediler, babam “alalım, daha ucuza bulamazsın” dedi, ben ponçik bir özgüvenle “biraz daha bekleyelim, fiyatlar düşer” dedim. Şimdi o daire 2 milyon civarı. Ev sahibi olmak benim için başından beri “biri bana şaka yapıyor” hissiyle geçti.
Küçüklüğümde annemler, Kızılay’daki eski apartman dairesinde “Allah’ım biz de bir gün müstakil ev sahibi olacağız mı” diye dua ederdi. Müstakil ev? Ankara’da? O yıllarda hayal kurmak serbestti, şimdi hayal kurmak bile aidatlı. 2023’te Altındağ’da bir müteahhit tanıdık yeni daire fiyatını söyledi, 3+1 için 4 milyon. Benim hayalim, onun maliyet tablosunda satır arası olmuş. Ev sahibi olma hayaliyle geçen yıllarım, bitmeyen bir “bu kadar da olmaz” şaşkınlığıyla geçti.
Bugün haberlerde “gençler ev hayali kuramıyor” diyorlar, ben hala sahibinden’de filtreleyip kendime göre ev bakıyorum. Kira öderken “acaba şu borç yüküne girsem mi” diye Excel’de 20 farklı senaryo açıyorum, sonra eski günleri hatırlayıp bilgisayarı kapatıyorum. Madem nostalji dedik, 2005’teki Koçkale apartmanı ilanını hala aklımda tutuyorum, 42 bin lira yazıyordu. O ilanı bulsam çerçeveletip duvara asacağım, başka da hayal falan kurmam.
Küçüklüğümde annemler, Kızılay’daki eski apartman dairesinde “Allah’ım biz de bir gün müstakil ev sahibi olacağız mı” diye dua ederdi. Müstakil ev? Ankara’da? O yıllarda hayal kurmak serbestti, şimdi hayal kurmak bile aidatlı. 2023’te Altındağ’da bir müteahhit tanıdık yeni daire fiyatını söyledi, 3+1 için 4 milyon. Benim hayalim, onun maliyet tablosunda satır arası olmuş. Ev sahibi olma hayaliyle geçen yıllarım, bitmeyen bir “bu kadar da olmaz” şaşkınlığıyla geçti.
Bugün haberlerde “gençler ev hayali kuramıyor” diyorlar, ben hala sahibinden’de filtreleyip kendime göre ev bakıyorum. Kira öderken “acaba şu borç yüküne girsem mi” diye Excel’de 20 farklı senaryo açıyorum, sonra eski günleri hatırlayıp bilgisayarı kapatıyorum. Madem nostalji dedik, 2005’teki Koçkale apartmanı ilanını hala aklımda tutuyorum, 42 bin lira yazıyordu. O ilanı bulsam çerçeveletip duvara asacağım, başka da hayal falan kurmam.
50