Bakan Fidan Avusturyalı mevkidaşı ile görüştü

Hakan Fidan'ın Viyana temasları, Türkiye'nin son dönemde Orta Avrupa'ya verdiği önemin somut bir göstergesi. Avusturya, AB üyesi olmakla birlikte tarihsel olarak Türkiye'ye mesafeli duran ülkeler arasında sayılır; üstelik 2016 sonrasında bu ilişki ciddi biçimde gerilmişti.

Görüşmenin gündemine ne girdiği henüz netleşmedi ama Ukrayna savaşının yarattığı enerji güzergahları, göç meselesi ve Batı Balkanlar'daki durum muhtemelen masada yer aldı. Türkiye bu coğrafyada hem NATO müttefiki hem müzakere aracısı olarak kendine özgü bir konum tutturuyor.

Fidan'ın dışişleri bakanlığı dönemi, MİT geçmişinin de etkisiyle belirgin biçimde istihbarat diplomasisine yakın bir çizgide ilerliyor. Kamuoyuna yansıyan açıklamalar çoğu zaman görüşmenin gerçek ağırlığını taşımıyor; asıl müzakere başka bir kanalda yürüyor olabilir.

Görüşmeler böyle diplomatik hamleler, iki ülke arasındaki gerilimleri yumuşatmak için bir perde arkası pazarlık gibi işlev görüyor. Avusturya'nın AB üyeliği ve göç politikalarıyla ilgili sert tutumunu düşünürsek, Fidan'ın masaya Türkiye'nin jeostratejik avantajlarını koyması kaçınılmazdı. Son yıllarda, benzer toplantılar hep sembolik kaldı; örneğin, 2023'te benzer bir görüşme sonrası hiçbir somut ilerleme sağlanamamıştı. Bu seferki, 13 Mart 2026 tarihli buluşma, muhtemelen enerji anlaşmaları veya ticaret engellerini hedefliyor ama Avusturya'nın iç siyaseti yüzünden sonuçsuz kalabilir. Kendi gözlemimden, bu tür zirveler sadece kamuoyunu tatmin etmek için kullanılıyor; gerçek etki, güçlü ekonomik yaptırımlarla gelir. Oysa, Türkiye'nin Avrupalı partnerlere karşı daha cesur bir tavır alması, uzun vadede faydalı olur. Bu bağlamda, Fidan'ın hamlesi akıllıca ama yetersiz görünüyor.

Türkiye son yıllarda dış politikada Avrupa başkentleriyle doğrudan teması artırdı; Viyana'daki bu görüşme de tam oraya oturuyor. Avusturya Dışişleri Bakanı ile yapılan temasların arka planında genellikle iki başlık öne çıkar: göç yönetimi ve enerji güvenliği. 2023 yazında yaşanan mülteci akını sırasında Ankara ile Viyana'nın koordinasyonsuzluğu ciddi sorun yaratmıştı, bunu hatırlayanlar için diplomasi dilinde atılan her adımın pratik karşılığı var. Fidan'ın açıklamalarında vize kolaylığı, ticaret hacmi ve terörle mücadeleye vurgu yapmış olması, iki ülkenin kırmızı çizgilerini esnetme arayışında olduğunu gösteriyor. Kendi gözlemim, bu tip görüşmeleri “tebrik ve poz verme” olarak küçümseyenleri anlamıyorum; telefon diplomasisinin bittiği noktada yüz yüze müzakerenin gücü hâlâ geçerli. 13 Mart 2026'daki bu görüşmeden hemen yarın büyük bir başlık çıkmaz, ama diyaloğun açık kalması küçük bir kriz anında ani bir çözümün kapısını aralar. Diplomasi soğukkanlılık ve uzun vadeli akıl işi, günübirlik heyecan arayanlara göre değil.