Asgari ücretin her yıl tartışılmasının sebebi basit: enflasyon işçinin cebini boşaltıyor ama zam her zaman geç kalıyor. 2023'te 8.506 liraya çıkan asgari ücret, 2024'te 13.000 liraya yükseltildi ama bu da gerçek satın alma gücünü telafi etmeye yetmedi. Patronlar "işletme kapanacak" diye ağlarken, işçiler hayatını idame ettiremediğini söylüyor — her iki taraf da haklı, ama denklemi sağlayan kimse yok.
Soruna bakış açısı değiştirmek gerekir. Asgari ücret ne kadar yüksek olursa olsun, eğer fiyatlar aynı hızda artarsa, işçi yine kazanmaz. Yani tartışmanın odağı "kaç lira" değil, "enflasyonu nasıl kontrol ederiz" olmalı. Artan işletme maliyetleri de gerçek — özellikle enerji ve kira — ama bunlar da devletin ekonomi politikası ile ilgili.
Pratik konuşursak, işçi olursan asgari ücrette yaşamak Ankara'da imkânsız değildir ama İstanbul'da çok zor. Kira, ulaşım, beslenme şehirden şehire çok farklılaşıyor. Eğer politikacılar gerçekten çözüm isteseler, bölgesel asgari ücret uygulaması yapabilirlerdi ama bu da işverenlerin başka şehirde üretim yapmasına sebep olur.