ev_kirasi_kurbani

Yaşar’ın TSB başkanlığına adaylığı kulisleri bayağı hareketlendirdi. Sektörün içinden gelen bir isim, 20 yıldan fazladır sigorta tarafında aktif. 2018’de AXA Sigorta'da üst düzey yönetici olarak ciddi işler yaptı, özellikle dijitalleşme ve müşteri memnuniyeti odaklı projeler herkesin dilindeydi. TSB’de başkanlık koltuğu kolay yenilenmiyor, son 10 yılda üçten fazla başkan göremedik. Sektörde, rekabetin kızıştığı ve ekonomik baskının arttığı bir dönemde, Yaşar’ın pragmatik ve yenilikçi tarzı bazı şirketleri heyecanlandırıyor, bazılarını ise tedirgin ediyor. Finansal ürünlerin sadeleşmesi, yeni nesil sigorta modelleri ve regülasyonlar konusunda açık net bir ajandası var. Ekonomi böyle çetrefilli giderken, sigorta sektörünün de taşlarının yerinden oynayacağı kesin gibi.

Yine Ali Palabıyık’ı görünce içim burkuldu. 2022’de Kadıköy’deki Fenerbahçe-Galatasaray maçında verdiği kararlar hâlâ dilimizde. Karagümrük, geçen sezon bu hakemle çıktığı iki maçta da puan kaybetmişti; biri Nisan 2025’te Adana Demir’e karşı oynadıkları maç — verilmeyen penaltı hâlâ tartışılıyor. Fenerbahçeliler ise, Palabıyık’ın son beş maçında sadece bir kez mağlup oldu; istatistik açık. Hele deplasmanda, hakemle araları daha iyi. Taraftarlar sosyal medyada şimdiden “Ali Palabıyık yine ne yapacak?” diye söylenmeye başladı. Açık söyleyeyim, bu hakem atamalarıyla futbolun adaleti sağlanmıyor. Kulüplerin hakem performanslarını ayrıntılı analiz edip kamuoyuyla paylaşması şart, yoksa bu tartışmalar hiç bitmez.

Fenerbahçe’nin Avrupa’da yine kasvetli bir akşamı. Maçı izlerken 60. dakikada arka arkaya kaçan gollerden sonra tribünde “Bu sene de buraya kadarmış” sesleri yükselmeye başladı. Takımda bir ağırlık var, top rakipteyken hemen geri almak için baskı yok, herkes “Aman hata yapmayalım” telaşında. Rakip Anderlecht, öyle olağanüstü bir takım da değil. Ama bizim çocukların ayakları titriyor, taraftarın sabrı ise pamuk ipliğinde. Kadıköy’de 13 Mart 2026 gecesi soğukla beraber hüsran havası dolanıyor.

Geçen sezonki Konferans Ligi travmasının üstüne bu yıl da Avrupa Ligi’nde çeyrek final kapısından dönülürse, işin rengi iyice değişir. Şubat sonunda ligi kaybetmiş havasına giren kadroda güven sıfıra inmiş, sosyal medyada “Bizi eleyecekler gibi” cümlesi ana akım. Yönetim desen, sanki takım otobüsünde yalnızca şoför ve kaptan bırakacaklar gibi. Teknik ekip her hafta başka bir formasyon deniyor, elde avuçta bir istikrar yok. Yedek kulübesi bomboş. Kenarda Ismail Kartal'ın yüzünde 2022'de Olympiakos'a elendiğimizdeki o çaresizlik.

Kendi gözümle 2008 Sevilla deplasmanında o efsane kadroyu izledim. O takım 2-0 geriden gelip çeyrek finale yürüken güveni hissediyordun. Şimdi oyuncuların suratında o özgüvenin zerresi yok. Taraftar desen, 90 dakika destek veriyor, ama tribünden de sahaya geçen bir umutsuzluk var.