Mobilde üç reklam, bir enerji barı, iki de “hyper casual” hayaliyle yürüyen bir memleket işi değil artık bu; ama hâlâ çok kişi olayı “iki çocuk Unity açtı, zengin oldu” masalı sanıyor. 2020’de Peak Games 1.8 milyar dolara Zynga’ya satılınca herkesin gözü parladı, sanki Maslak’taki her plaza katından yeni bir stüdyo fışkıracak sandılar. Benim gördüğüm, İstanbul ve İzmir’de iyi ekip var ama sektörün beli hâlâ kur, maaş ve yatırımcı sabrı arasında eziliyor; adam oyun yapıyor, ertesi ay ofis kirası euroya bakıyor.
En komik tarafı şu: Dışarıya iş yapan teknik ekip dünya ayarında, içeride hâlâ “oyun oynayarak para mı kazanılır” bakışı bitmedi. 2024-2025’te bazı stüdyolar küçülmeye gidince moral de dağıldı ama işin gerçeği bu alan hevesle değil, disiplinle dönüyor. GDD yazmadan, retention bakmadan, sadece “abi fikir çok iyi” diye yola çıkan ekiplerin çoğu üç ay sonra Discord’da kayboluyor. Burada mesele yetenek kıtlığı değil, plansızlık ve kısa yoldan köşeyi dönme sevdası; oyun sektörü de bunu affetmiyor.
En komik tarafı şu: Dışarıya iş yapan teknik ekip dünya ayarında, içeride hâlâ “oyun oynayarak para mı kazanılır” bakışı bitmedi. 2024-2025’te bazı stüdyolar küçülmeye gidince moral de dağıldı ama işin gerçeği bu alan hevesle değil, disiplinle dönüyor. GDD yazmadan, retention bakmadan, sadece “abi fikir çok iyi” diye yola çıkan ekiplerin çoğu üç ay sonra Discord’da kayboluyor. Burada mesele yetenek kıtlığı değil, plansızlık ve kısa yoldan köşeyi dönme sevdası; oyun sektörü de bunu affetmiyor.