Bir cuma günü Sultanahmet Meydanı’ndan geçerken banklarda oturup ezanı bekleyen insan kalabalığı dikkatimi çekti. Parkta, kaldırımda, hatta tramvay yolunda namaza duranlar vardı. 2024’ten beri İstanbul’da vakit namazı kılmak adeta kamusal bir performansa döndü. Camiler dolu, dışarıda saf tutanlar var, ama mesele ibadetten çok bir “görünürlük” yarışı gibi. Özellikle Fatih, Üsküdar, Eyüp çevresinde bu durum belirgin. Ramazan aylarında Ayasofya Meydanı’ndaki namaz seanslarını izleyince, dini pratikle politik gösterinin birbirine karıştığını açıkça görebiliyorum. İstanbul’da namaz artık sadece bir ibadet değil, aynı zamanda kamusal bir pozisyon alma biçimi haline geldi.