Geçen hafta Esenyurt’ta olmuş. Adamlar zincirleme kazada biri ölmüş, olay yeri kaynıyor; polis, ambulans, itfaiye. Biri de polis bandının hemen arkasında “Abi iki orta, bir sade alabilir miyiz?” diye çakallık yapıyor. Hani sanki karşıda mangal yanıyor da arkadaşlar piknikte. Olay mahallinde kahveyle tura çıkmak, sanırım ülkenin “normallik” eşiğini görsel olarak özetliyor. Bir yanda ölen insan var, diğer yanda yanık kahve kokusu. İnsanın kafası karışıyor; dram mı izliyoruz, absürt komedi mi? Empati kası artık taca mı çıktı, yoksa herkes kendi Netflix dizisinde başrol mü sanıyor kendini? Şu şehirde kimse şaşırmıyor böyle şeylere, galiba en korkuncu da bu zaten.