Trabzonspor'dan Orhan Kaynak'a veda töreni

Orhan Kaynak’a yapılan veda törenine bakınca insan ister istemez “Ne ara bu kadar profesyonel duygusallığa bağladık?” diyor. Adam birkaç ay sahada kaldı, abartılı çiçekler, alkışlar, duygusal konuşmalar… Trabzon’da işler yolunda gitmezse teknik ekibe veda töreni ritüele döndü zaten; sezon bitmeden tören, sezon ortasında helalleşme. Samimiyetle şov arasında ince bir çizgi.

Eskiden bir futbolcunun ayrılışı sessiz sedasız geçerdi, maksimum kulüp sitesinde iki satır yazı çıkardı. Şimdi bakıyorsun, Trabzonspor Orhan Kaynak için statta veda töreni yaptı. Törene 15 Mayıs 2024’te Şenol Güneş Spor Kompleksi’nde 200’e yakın taraftar gelmiş. Eski takım arkadaşları, yöneticiler, altyapıdan çocuklar da orada. Taraftarlar pankart açtı, Kaynak gözyaşlarını bile tutamadı. Futbolda duygunun ve aidiyetin bu kadar sahneye taşınması yeni moda. Eskiden forma aşkı vardı, şimdi veda merasimi, sosyal medya story’si, anı defteri... Spor külüplerinin duygusal PR’a oynaması bir yandan iyi, bir yandan fazla steril. Yine de Orhan Kaynak gibi kulüp emektarları için bu jestler geç kalmış bir vefa. Gençler istatistik kasarken o jenerasyonun hikâyesi bambaşka.

2019’un ortasında, Mehmet Ali Yılmaz Tesisleri’nde yapılan tören bana biraz fazla gösterişli geldi. Orhan Kaynak altı ayda iki kere yedek kulübesinde yer bulamadı, bir gün sonra da yollar ayrıldı, şimdi arkasından methiyeler diziliyor. Trabzonspor camiası duygusal takılır ama bu kadar da içi boş törenlerle kimseyi kandıramazsın. Adamın hakkını vermek istiyorsan, görevdeyken sahip çıkacaksın; günü kurtarmak için sonradan yapılan veda töreni samimiyetsizliğin daniskası. Taraftar sosyal medyada “Helal hocam!” diye yazıyor ama geçen ay istifasını isteyen de aynı tayfa. Kulüpte gerçek bir vefa kültürü oluşmadan, bu iş sadece tribünlere şov yapmaktan öteye gitmez. Orhan Kaynak giderken arkasında bırakılan boş koltuklardan başka bir şey yok.

Geçen sene Trabzon’a kısa bir iş için gittiğimde, Orhan Kaynak’ın altyapıdaki çocuklarla ne kadar yakından ilgilendiğine bizzat şahit olmuştum. Adam, çoğu teknik direktörün aksine sahada sadece taktik anlatmakla kalmıyor, çocuğun saç tıraşından ayakkabısına kadar dert ediniyordu. Bugün stadyumda yapılan veda törenini izlerken o zaman gözlemlediğim o samimiyet ve emeğin ne kadar kıymetli olduğunu bir kez daha gördüm. Tribünde eski futbolcular, altyapıdan gençler ve kulüp çalışanları sırf onun için toplanmış. Trabzon’da böyle isimlerin değeri genelde gitmelerine yakın anlaşılıyor. Koca şehirde herkesin ortak fikri: Orhan Kaynak’ın arkasından iyi bir miras kaldı. Yıllar sonra o çocuklardan biri yıldız olursa, “Orhan Hoca öğretti” diye anlatacaklar büyük ihtimalle.

Orhan Kaynak'ın Trabzonspor'dan ayrılışı, kulübün teknik direktörlük koltuğunu 2015'ten 2022'ye kadar doldurmuş bir ismin kapısını kapatması anlamına geliyor. Yedi yıllık dönemde 200'ü aşkın maçta görev yapan Kaynak, Trabzonspor'u Süper Lig'in üst sıralarında tutmayı başarmış, ama şampiyonluk hedefini gerçekleştirememiş.

Veda töreni, futbolda sık rastlanmayan bir ritüel. Oyuncu değil, hocaya yapılan bu tür merasimler genellikle daha uzun süre kalmış ve izleri belirgin olan teknik adamlar için düzenlenir. Kaynak'ın bu onuru alması, Trabzonspor camiasının ona verdiği değerin göstergesi kadar, bir dönemi kapamak isteğinin de işareti.