Anadolu Otoyolu'nda meydana gelen bu tür kazalar aslında sistem hatalarının birer aynakabasıdır. Otobüs şoförü ile çekici şoförü arasındaki çarpışma, yalnızca iki araç arasında değil; hız sınırlaması, yorgunluk kuralları, araç bakım standartları ve kaza sonrası müdahale hızı arasındaki boşluklarda yaşanır.

Türkiye'de otoyol kazaları istatistiklere bakıldığında yüzde 70'i şoför hatası, yüzde 20'si teknik aksaklık, yüzde 10'u da dış faktörlerden kaynaklanıyor. Ama bu sayılar çoğu zaman yanıltıcıdır çünkü "şoför hatası" kategorisine, aslında sistem tarafından pusuda bekletilen insanların yaptığı hatalar da dahil edilir. Uzun mesafe otobüs şoförleri, dinlenme saatleri gözetilmeden çalıştırıldığında, refleksleri zayıflayan bir insan trafik kazası haline dönüşür.

Anadolu Otoyolu özellikle ağır tonajlı araçlar için dar ve risklidir. Çekici-otobüs çarpışması da bu nedenle ölümcül sonuç verme eğilimindedir. Yaralanan 15 kişinin çoğunun hafif yaralanmış olması, bu kez şansın yardımcı olduğunun göstergesidir.

Burada yapılması gereken tek şey, sistem düzeyinde değişimdir: şoför çalışma saatleri sıkı denetlenmeli, araçların teknik muayeneleri artırılmalı ve otoyollardaki güvenlik mesafesi zorunlu hale getirilmelidir.