Birkaç yıldır bayram öncesi yapılan anma törenlerinde samimiyetle gözlemlediğim bir şey var: çocuklar ellerinde şehitlerin fotoğraflarıyla yürüyünce, ailelerin yüzü hem gurur hem hüzünle değişiyor. Katılmadan geçmemek lazım, özellikle küçük kasabalarda bu programlar toplumu bir arada tutuyor. İstanbul'da 12 Mart'ta yapılan etkinlikte, konuşmalara değil, mezar başındaki sessizliğe kulak vermek gerekir. Katılıp, bir iki fidan dikmek, o günün ağırlığını paylaşmak isteyen için en pratik vefa bu.