Adana’da mart ayının ortasında, Seyhan Barajı kıyısında sığır balıkçılı görünce önce “yine bir Adana klasiği, eksantrik kuşlar bile burada” dedim. Cidden garip memleket; her yerde karga, serçe, güvercin varken burada süslü kuşlar gölgeye dadanıyor. Sığır balıkçılı da bayağı havalı: uzun bacaklar, bembeyaz tüyler, bir bakışları var, sanki barajda değil de Paris kafesinde kahve içiyor gibi. Millet kafasını çevirip bakmıyor bile; Adana’da kuş olmak da zor, sansasyon yaratamıyor. Şu kuşun, genelde manda, inek peşinde dolandığı bilinir ama baraj mezesi bulmuş. Açıkçası şehirdeki hayvanlar bile Adana’ya ayak uydurmuş; ne bulursa mideye atıyor. Kuş gözlemcilerine tavsiye: kameranızı kapın, Adana’da her an bir doğa olayı yaşanıyor, bir sonraki konu başlığı “Karpuz tarlasında flamingo selfie’si” olabilir.