Duygusal gelişim, 0-6 yaş arasındaki kritik dönemde desteklenmezse, ileride iletişim ve empati sorunları kaçınılmaz. İstanbul’daki bir anaokulunda gözlemlediğim, çocuklara duygularını ifade etmeleri için günlük hikaye anlatımı ve sanat terapisi uygulaması onların iç dünyalarını açmalarında büyük rol oynuyor. Aileler, çocuklarının hissettiklerini küçümsemek yerine, isimlendirmeyi öğretmeli; “Üzgünsün” değil, “Neden üzgünsün?” sorusunu sorup anlamaya çalışmalı. Bu yaklaşım, öfke ve korku gibi karmaşık duyguların sağlıklı şekilde yönetilmesini sağlar.