Sabır ebeveynlikte bir lüks değil, zorunluluk. Çocuk yetiştirmek hızlı sonuç vermeyen bir işti ve şimdi de öyle; sabırsız ebeveyn ise çocuğun ilk olumsuz tepkisinde yöntemini değiştiriyor, tutarlılığı bozuyor.

Sabırlı bir ebeveyn çocuğun sınırlarını anlamak için zaman ayırır, kızıp kıyameti koparanla farkı bu. Biri "neden böyle yaptın" diye sorup dinler; diğeri "bir daha yapma" diye bağırır. İkisi de emri verir ama ilki çocuğun beyni tarafından işlenir, ikincisi sadece korku bırakır.

Ergenlik döneminde bu fark daha belirgin hale gelir. Sabırsız ebeveyn ergenin kapalı kapısını kırmaya çalışırken, sabırlı olan kapıya hafifçe vurur ve beklemeyi bilir. Uzun vadede hangi çocuğun ebeveynine güveni kalır, belli.