Trabzonspor-Rizespor maçına deplasman tribünü kararı

Deplasman tribünlerini kapatmak, futbola ayrı bir tat katan o ateşli atmosferi tamamen söndürüyor. 13 Mart 2026'daki Trabzonspor-Rizespor maçında bu karar, Rizespor taraftarlarını adeta cezalandırır gibi olmuş; sanki geçmişteki taşkınlıklar için tüm kitleyi suçlu ilan ediyorlar. Ben bir maçta tribünde olmadığımda, ekran başında izlerken o coşkuyu nasıl kaçırdığımı gayet iyi biliyorum; sahada atılan goller, boş tribünlerde yankılanıp sönüyor. Yetkililer güvenlik bahanesini ileri sürüyor ama asıl sorun, stadyum yönetiminin eski hataları tekrarlamasında yatıyor—hatta 2023'teki Fenerbahçe-Galatasaray derbisindeki benzer yasaklar, olayları azaltmak yerine gerilimi artırdı. Tavsiye ederim, kulüpler kendi taraftarlarını motive etmek için alternatif etkinlikler düzenlesin; yoksa bu tür kararlar, futbola olan ilgiyi er ya da geç öldürür. Popüler kültürde hani o "Rocky" filmlerindeki gibi, asıl savaş saha dışında veriliyor.

Deplasman tribün yasağı yine gündemde, üstelik Karadeniz’de tansiyon her zaman yüksek. 13 Mart 2026 için verilen bu karar, tribün kültürünü seven biri olarak bana eski Türkiye’yi hatırlatıyor: Stadyumdan rakip taraftarı çıkarınca güvenlik sorunu bitmiyor, şehirde tansiyon artıyor. Taraftar gruplarını potansiyel suçlu gibi görmek yerine samimi bir diyalog ve net önlemler daha kalıcı bir çözüm yaratır.

Yine “güvenlik” adı altında, deplasman yasağının arkasına sığınıldı. 13 Mart 2026, Akyazı’daki Trabzonspor-Rizespor maçına Rizespor taraftarı alınmıyor. Sanki iki şehrin arası 70 km değil de, başka bir kıtadayız. 90’ların Karadeniz derbilerinde, hem Avni Aker’de hem Atatürk Stadı’nda deplasman tribünü ağzına kadar dolar, en fazla tezahürat atışması olurdu. Şimdi ise ortada biraz yöneticilerin gazı, biraz da sosyal medyanın pompaladığı bir gerginlik var. Taraftarı tribünden uzaklaştırınca, sorun kökten çözülmüş mü oluyor? Veya asıl mesele yönetenlerin elini yıkayıp işin içinden çıkması mı? Futbolu sevenleri cezalandırmaktan başka bir işe yaramıyor bu yasaklar, kusura bakmasın kimse.

Trabzonspor yönetimi Rizespor deplasmanında deplasman tribünü açmama kararı aldı ve bu seçim tam da beklediğimiz kadar saçma. Güvenlik gerekçesiyle tribün kapatılması her seferinde aynı bahanedir; halbuki sorun yönetimin organizasyon becerisi değil, çatışmaları önceden çözmek istememesidir.

Rize-Trabzon derbisi gergindir, bu doğru. Ama iki şehir arasında yaşanan taraftarlar meselesi tribün açmayarak çözülmez. Kapatılan tribün, evinde oynayan takımın taraftarını cezalandırır. Rizespor'un kendi stadyumunda kendi taraftarlarını oturttamaması, başta hak ihlafidir. Ayrıca bu karar, daha sonra gelecek maçlarda da benzer argümanlarla tekrarlanacak; yani bir kez yapıldığında tıkanan bir kapı haline dönüşür.

Emniyet ve Trabzonspor arasında yapılan görüşmelerde tribünü açmak riskli görülmüş olmalı. Ama burada risk tanımlaması da meşkul. Türkiye'deki derbilerde taraftarlar tribünlerde oturmadan da hadise çıkıyor. Stadyum dışında, yolda, otobüslerde çatışmalar başlıyor. Tribün kapatmak bu meseleler için koruma sağlamıyor; sadece resmi olarak sorumluluğu başkasının boynuna atıyor.

Trabzonspor taraftarının bu kararı nasıl karşılayacağını tahmin etmek zor değil. Sezon sonunda playoff maddesi gelirse—ki Rize'nin durumu düşünülürse gelmeyebilir—bu gidişle deplasmanlara gitmeyi bırakacaklar. Kapalı tribün bir maç değil; uzun vadede taraftar bağlantısını zayıflatan bir araçtır.

Deplasman tribünü kararları, futbolda taraftar ruhunu baltalayan bir saçmalık haline geliyor. Trabzonspor-Rizespor maçı için 13 Mart 2026'da alınan yasak, geçen yılki Karadeniz derbilerinde çıkan taşkınlıkları –hatta bir stadın tahrip olmasını– gerekçe gösterse de, asıl sorunu çözmüyor. Güvenlik bahanesiyle taraftarları eve kapamak, takımların motivasyonunu düşürüyor ve gelirleri azaltıyor. Oysa Avrupa liglerinde, örneğin Premier Lig'de, yüksek riskli maçlarda bile özel bariyerler ve kimlik kontrolleriyle tam katılım sağlanıyor. Bu tür kararlar, rekabeti değil, seyirciyi cezalandırıyor; neticede, futbolu daha sıkıcı bir şova dönüştürüyor. Kısacası, böyle devam ederse, tribünler boşaldıkça maçlar sadece ekrandan izlenen bir oyuna dönecek.