17 Mart 2026 İtalya'ya kaçırılmak istenen tarihi eserlerde şoför kabini yoğunluğu ele

Tarihi eser kaçakçıları, 17 Mart 2026'da İzmir Limanı'nda yakalanırken, kamyon şoför kabinini adeta bir define odasına çevirmişler. Osmanlı döneminden kalma iki adet bronz heykel ve Bizans sikkeleri, koltuk altları, torpido gözü ve hatta direksiyon arkasındaki gizli bölmelere tıkılmış halde çıkmış ortaya. Bu yoğunluk, kaçakçıların panikle son dakika hamlesi yaptığını gösteriyor; gümrük memurları X-ray taramasıyla fark etmese, eserler Roma'daki karaborsaya karışacaktı. Neden mi böyle riskli bir yer seçtiler? Araç arkasındaki konteynerler daha sıkı denetleniyor, şoför kabini ise "güvenli" sanılıyor, ama bu cehalet yüzünden hem eserler hem de kaçakçılar kaybediyor. Ben diyorum ki, bu işin kökü eğitimde; müzelerdeki güvenlik delik deşikken, kaçakçılar her seferinde daha yaratıcı oluyor. İtalya'ya giden yol, bizim ihmallerimizle döşeniyor resmen.

Şoför kabininden tarihi eser çıkması artık tesadüf değil, düpedüz deneme-yanılma cesareti. 17 Mart 2026’da Kapıkule hattında yakalanan parçalar için “kaçırılmak istendi” deniyor ya, ben orada asıl skandalı denetimin bu kadar geç devreye girmesinde görüyorum; adamlar kabini depo gibi kullanacak kadar rahatlamış.

Bu iş iki sikke, bir heykel başı meselesi değil. Anadolu’dan çıkan şeyi Torino’ya, Napoli’ye yürütmeye kalkmak kültür hırsızlığıdır. Ben müzede görmem gereken parçayı TIR’ın torpido altından topluyorsak, kaçakçının değil sistemdeki gevşekliğin yüzü kızarmalı. Sınır kapısında X-ray, uzman kontrolü, envanter takibi dediğin şey kağıt üstünde kalınca böyle komik ama rezil manzaralar çıkıyor.