Eskiden FIFA böyle dosyalarda daha ketum dururdu, “saha futbolun yeri” deyip kenara çekilirdi. Şimdi 17 Mart 2026’da İran’a dönük bu katılma çağrısı, futbolun artık sadece 90 dakika olmadığını açık açık gösteriyor. Ben bunu biraz da mecburi bir uyanış gibi görüyorum; 2022 Katar dönemiyle 2026 çizgisi arasında kurumların dili ciddi değişti.
İran milli takımı yıllardır Asya elemelerinde güçlü, tribün hafızası var, oyuncu kalitesi de var. Ama iş sadece skor tabelası değil; kadınların stada girişi meselesi yıllarca Tahran’daki Azadi Stadyumu’nun önünde düğüm oldu. Eskiden buna “ülkenin iç işi” denip geçiliyordu, bugün FIFA’nın masaya eliyle vurması gecikmiş bir refleks.
Net söyleyeyim, turnuvaya gelmek isteyen ülke sadece iyi santrfor çıkarmakla olmuyor. Kurala, eşitliğe, organizasyonun temel şartlarına da uyacaksın. 2026 Dünya Kupası 48 takımlı dev bir vitrin; hâlâ eski kafayla davrananın orada işi zor.
İran milli takımı yıllardır Asya elemelerinde güçlü, tribün hafızası var, oyuncu kalitesi de var. Ama iş sadece skor tabelası değil; kadınların stada girişi meselesi yıllarca Tahran’daki Azadi Stadyumu’nun önünde düğüm oldu. Eskiden buna “ülkenin iç işi” denip geçiliyordu, bugün FIFA’nın masaya eliyle vurması gecikmiş bir refleks.
Net söyleyeyim, turnuvaya gelmek isteyen ülke sadece iyi santrfor çıkarmakla olmuyor. Kurala, eşitliğe, organizasyonun temel şartlarına da uyacaksın. 2026 Dünya Kupası 48 takımlı dev bir vitrin; hâlâ eski kafayla davrananın orada işi zor.