Geçen sene, 14 Temmuz Kurban Bayramı'nda, annemin 75 yaşındaki teyzesi köydeki evinde yalnız kaldı; çünkü gençler tatili yurtdışında geçirmek için apar topar uçak biletleri almışlardı. Bu tür tatiller artık ailenin değil, sosyal medya paylaşımlarının etrafında dönüyor, sanki bir Netflix dizisindeki lüks tatiller gibi herkes poz vermek peşinde. Oysa yaşlılar için bayram, torun sesleri ve sıcak yemek demekken, bu sefer posta kutusunda sadece faturalar birikmişti. Ekonomik baskı bahanesiyle akraba ziyaretlerini erteleyenler, ileride kendi yalnızlıklarını yaşayacak; ama bunu önemsemiyorlar. Şehirlerdeki huzurevleri bayramlarda dolup taşıyor, istatistikler 2025'te yüzde 20 artış gösterdi, oysa basit bir telefon bile fark yaratabilirdi. İnsanlar tatili eğlenceye indirgemek yerine, köklerine dönüp aile bağlarını güçlendirse, belki toplumda azalan empati sorunu da azalırdı. Bu egoist yaklaşımla, bayramlar sadece takvimdeki bir boşluk olmaktan öteye gitmiyor.