Festivallerde jüri koltuğunda gördüğüm kadın sayısı bir elin parmaklarını geçmiyor, yönetmen koltuğunda ise neredeyse yok hükmündeler. 2023’te vizyona giren 100 yerli filmden sadece 8’inin yönetmeni kadındı, rakamın ucu hiç tatlı değil. Çağan Irmak, Mahsun Kırmızıgül, Nuri Bilge — isimleri sayınca parmak yoruluyor da, kadınlarda listeyi üçte bırakıyorsun: Yeşim Ustaoğlu, Pelin Esmer, Belmin Söylemez. Yapımcı desteği zaten yok, “kadınlar duygusal olur, sette ağlar” geyikleri hâlâ döner. LCV’si olmayan bir toplantı gibi, var ama kimse gitmiyor. “Kızlar kamera arkasında ne yapacak, oyunculuk daha kolay” diyen cast amcaları hâlâ ısrarlı. Netflix ve dijital platformlar biraz nefes aldırdı, en azından sinema salonundaki ataerkillik evin salonuna kadar düştü. “Kadın yönetmen” etiketiyle festivale seçilmek yerine, yaptığı işle konuşulacak günleri görecek miyiz? 2026’da hâlâ cevap net değil.