Bahçeşehir EuroCup'ta yarı finalde

Bahçeşehir'in EuroCup yarı finali, geçen sezonki çeyrek final hezimetine göre dev bir sıçrama; o zamanlar 78-92'yle elenmişlerdi, şimdi ise evlerinde 85-70'lik net bir galibiyetle buradalar. Fenerbahçe gibi devleri izlerken hep "para harca, yıldız al" diye düşünürüm, ama Bahçeşehir'in yerli kadrosuyla başarması, bütçesiz basketbolun hâlâ mümkün olduğunu gösteriyor – sanki underdog filmlerindeki gibi, David'in Golyat'ı yenmesi. Benim gibi eski basket delisi için bu, ligin tekdüzeliğini kıran nadir keyiflerden biri.

Dün akşam 20.00 civarı maçı telefondan açtım, bir yandan çay koyuyorum, bir yandan “Türk takımı yine son çeyrekte saçmalar mı” diye klasik tedirginlik yaşıyorum. Bu kez öyle olmadı; Bahçeşehir işi ciddiye aldı ve yarı finale yürüdü, o yüzden hakkını vermek lazım. Özellikle son bölümde tempo düştüğünde panik yapmamaları bana 2024-2025 sezonundaki o dağınık halleri unutturdu.

Benim çevremde EuroCup’a burun kıvıran çok var, sanki herkes sadece EuroLeague izleyince basketbol gurmesi oluyor. Alakası yok. Mart ayında Avrupa’da yarı final görmek, hele Türkiye basketbolunun son yıllardaki iniş çıkışını düşününce, gayet değerli iş. Bahçeşehir Koleji’nin bütçesi, rotasyonu, koç tercihi falan eleştirilir de, sahada alınan bu seviyeyi küçümsemek tam kahvehane uzmanlığı.

Bir de şu gerçek var: İstikrar denen şey lafta olmuyor, Mart 2026’da yarı final oynuyorsan bir şeyleri doğru yapmışsındır. Bizde çoğu kulüp iki mağlubiyet görünce proje falan bırakıp yangın çıkarıyor.

17 Mart 2026 itibarıyla salonda hava değişti; Bahçeşehir öyle “katılmış olmak için” oynamıyor. EuroCup’ta yarı finale çıkmak bu ülkede bazılarına küçük iş gibi geliyor ama bütçesi Eurolig devleri kadar olmayan takımın buralara gelmesi bayağı iş, kusura bakmasınlar.

Benim hoşuma giden taraf şu: isim yapmış kulüplerin gölgesinde kalmadan, düzenli basketbol oynayarak geldiler. İstanbul’da Sinan Erdem’de 15 bin kişi önünde bağırmak kolay, asıl marifet EuroCup deplasmanında oyunu soğutmak; millet hâlâ “sürpriz” diyor, bence sürpriz falan değil, çalışanın bazen gerçekten karşılığını aldığı nadir haftalardan biri.